NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Najpierw zmienił się klimat.
Przyczyna była oczywista, mimo to karmiono nas kłamstwami.
Wojna przyczyniła się do wzrostu temperatury.
Stopniały bieguny, gatunki wyginęły.
Naukowcy próbowali ochłodzić planetę,
by odwrócić fatalne skutki swych poczynań.
Wskórali tyle, że Ziemia całkiem zamarzła.
Tylko pan Wilford zdołał przewidzieć przyszłość
i przygotował arkę.
Pod koniec Wielkiego Mrozu bogaci, w dużej mierze winni tej katastrofy,
schronili się na pokładzie Snowpiercera, pociągu o 1001 wagonach.
Dlatego my, zwykli ludzie,
pozostawieni na lodzie,
wtargnęliśmy do pociągu.
Pomocy!
Powstrzymać ich!
Wpuśćcie mnie!
Zostaw ją!
Pasażerowie z biletami, prosimy wsiadać.
Snowpiercer właśnie odjeżdża.
Chodź, Miles.
Mike?
- Odjazd za dziesięć... - Mike!
...dziewięć, osiem, siedem...
...sześć, pięć...
- Zarah! - Chodź, 'Dre.
...jeden, odjazd.
Do tyłu! Wyrzucić ich.
Każcie im się cofnąć.
- Zarah! - Cofnijcie się! Szybko.
- Trzymaj się blisko. - Idźcie!
- Na tyły! - Tędy.
Musisz się schować. Idź.
Wszystko będzie dobrze. Schowaj się.
Wejdź tam i nie wychodź.
Wszystko będzie dobrze.
- Chodź tu. - Nie!
- Puszczaj! - Wyrzucić ich!
Cofnąć się!
Usadzić drani!
Zamknąć drzwi!
Nie pozwólcie im!
To Snowpiercer.
Krążymy dookoła świata. Nie możemy się zatrzymać.
To nasze rewolucje w 1001 wagonach.
OBSŁUGA
Uwaga, pasażerowie.
Firma Wilford Industries życzy miłego poranka.
SZKOŁA
Temperatura na zewnątrz wynosi -119,6 stopnia.
Wjeżdżamy do Jukonu, terytorium byłej Kanady,
zatem przypominamy o zachowaniu szczególnej ostrożności.
Od wyjazdu minęło sześć lat, dziewięć miesięcy i 26 dni.
Sygnał oznacza godzinę ósmą.
Cofnąć się. Do tyłu.
Ci z przodu siadać. Na ziemię!
Oba przejścia otwarte.
Santiago.
Siadać. Spokój.
- A gdzie drugi wózek? - To wszystko na dziś.
Radzę się przyzwyczaić.
Połowa przydziału?
- Nie pyskuj. - Nie możecie.
I bez tego przymieramy głodem.
Tu są dzieci. Jak mamy przetrwać?
To jakiś absurd.
Podzielimy się tym, co mamy.
Mama Grande, zajmiesz się tym?
Dobrze, John, kolejny głęboki wdech.
Pewne są tylko śmierć i podatki.
Każdy oddaje jedną dziesiątą.
Pięć dla szczurów, pięć dla Siłacza.
Trzyma formę dla nas wszystkich. Jedz powoli.
- Dalej. - Nie jak wczoraj.
Tobie bardziej się przyda.
- Dzięki, Josie. - Spoko.
Hej! To moje, oddawaj!
- Nie, moje! - Dość. No już.
- Weź przydział dla szczurów. - Zaraz.
Tym razem Gina miała tylko cztery młode.
- Ile jeszcze mamy? - Czterdzieści dwa.
No to nieźle.
I co jeszcze? Co przerabiałeś ze Starym Ivanem?
Sinusy, kosinusy, tangensy.
Trygonometria. Super.
Dzięki temu załapiesz się na praktyki.
Myślisz, że mam szansę zostać inżynierem?
Jestem tego pewny.
Chodź, Layton, do roboty.
Dobry z ciebie chłopak, Miles. Nie zapominaj, skąd pochodzisz.
Z Ogona.
Tutaj. Przejmiemy kontrolę nad tym wagonem
i mamy dostęp do elektryki.
Według Światełka spięcie odetnie dopływ prądu do sekcji rolniczej.
Co z trepami?
Tracą czujność.
Przejścia stały otworem przez minutę i dziesięć sekund.
Świetnie. Siłacz jest gotowy.
Mamy minutę i dziesięć sekund, by przejść do następnego wagonu.
W cztery dotrzemy do skrzynki rozdzielczej.
A jeśli nie wyłączymy podstawowych systemów?
Nie znamy dobrze całej sieci.
Obczailiśmy może z tuzin wagonów. Kilka tu z tyłu
i parę przy Sanitarnym.
Poza Wagon Nocny zaszedł jedynie Stary Ivan.
Nigdy nie zapomnę dnia,
gdy zaciągnęli mnie na przód pociągu, bym nastroił fortepian.
Pięknie brzmiał poza jednym klawiszem. Środkowym C.
- Chyba zapomnieli o... - O strunach, wiemy.
Bez obrazy, ale już to słyszeliśmy i na nic się to nie zdaje.
Pike ma rację.
Działajmy, zanim będzie za późno.
- Znów ucięli nam przydział. - Jasne.
Karmią nas tylko, by móc nas wykorzystywać.
Głodzą nas na śmierć. Sterylizują nasze kobiety.
Od pięciu lat nie urodziło się tu dziecko.
Walczmy. Chcę być ojcem. Jestem ostatnim Australijczykiem.
Wkrótce całkiem przestaną nas karmić.
Mamy informatorów w sześciu różnych sektorach.
- Budujemy sieć... - Layton,
- nie mamy na to czasu. - To za mało.
Pamiętacie bunt z trzeciego roku?
Walczyliśmy jak żołnierze, ale byliśmy osaczeni.
Żadnej pomocy z zewnątrz. 62 poległo.
Za karę odrąbali 13 rąk.
Potrzebujemy pomocy, sojuszników.
Wiesz, co myślę?
Brak ci odwagi, by walczyć po naszej stronie.
Jeśli chcesz, podważaj mój plan.
Jeśli podważasz moje intencje, to mamy problem.
Żaden problem...
jeśli działamy razem.
Działamy razem. Jesteśmy u kresu sił.
Właśnie. Więc nie mamy wyboru.
Działajmy natychmiast, zanim znów zrobią rewizję i znajdą broń.
- Właśnie. - Racja.
- Jeden Ogon, Layton. - Jeden Ogon!
Jeden Ogon.
Dalej.
Layton.
Słuchaj...
przepraszam.
Wiem, że nie chcesz się spieszyć, ale...
Musimy myśleć na długą metę.
To nie ma sensu, jeśli będziemy starzy i słabi.
Nie walcz w pierwszym szeregu.
Wszystko będzie dobrze.
Ojcze nasz, zwracamy się do Ciebie,
bo potrzebujemy Cię bardziej niż kiedykolwiek.
Błagamy o Twą boską opiekę. Amen.
Trzymaj.
Tobie bardziej się przyda.
Opór zawsze przynosi skutki,
ale pociąg Wilforda jest twierdzą systemu klasowego.
Może tak już pozostanie.
Wiem, że w to nie wierzysz.
Powodzenia, mój drogi.
Nawzajem.
Dzień dobry.
Dzień dobry, Melanie.
Dzień dobry, jak się macie?
- Cudownie. - Dzięki, że pytasz.
- Dzień dobry, Martin. - Dzień dobry.
- Chodźcie. - Dzień dobry, panie Lam.
Całkiem pyszne congee,
- dzięki. - Nie.
Nie możesz mówić po kantońsku lepiej ode mnie.
- Bez obaw. - Idziemy.
- Znów się spóźnimy. - Dzień dobry.
- Ruth. - Kłopoty z sauną.
O nie.
Wyślę ekipę naprawczą.
Nie w tym rzecz. Europejskie podejście do nagości.
Amerykanie i reszta świata wolą kostiumy kąpielowe.
Tak jest prościej.
Członkowie skandynawskiej rodziny królewskiej lubią łamać zasady.
I przyśpiewki w saunie.
Ja chcę zażyć relaksu.
Pewnie da się ustalić harmonogram.
- Podczas kolejnego zebrania. - Doskonale.
Dziękuję.
Smakuje ci parfait, LJ?
Chcę iść na chiński makaron w Trzeciej Klasie.
Lepiej tam nie zaglądać. Ponoć wzmogły się rozróby.
To tylko pogłoski.
Co się tam dzieje?
Konieczna była interwencja. Na razie tylko tyle wiemy.
Pewnie wewnętrzne niesnaski.
Damy znać, gdy dowiemy się więcej.
York i ten jego długi jęzor.
Cóż, złe wieści szybko się rozchodzą. Zajrzyj tam.
Wolałabym tego uniknąć.
Coś ty. Masz wymówkę, by włożyć ulubione futro.
Dwóch agentów, sześciu strażników.
- Gościnność i jeszcze sześciu trepów. - Gościnność? Po co?
Nie wiem. Odwołujemy akcję?
Czekajcie na sygnał.
Cofnąć się. Na ziemię.
Dzień dobry.
Pan Wilford i grono pracowników Wilford Industries
życzą wam miłego dnia, jak już mówiłam.
Przepraszam.
Mamy polecenie ekstrakcji.
Pan Andre Layton.
Co takiego?
Proszę się pokazać.
Czekajcie.
Zaczekajcie.
- W porządku. - Co z nim zrobicie?
Nie. Czego chcecie?
Spokój!
Layton!
Nie! Czego chcecie? Przestańcie!
Czego chcecie?
Layton!
Dajcie mi wrócić!
Nie!
No dobrze, mój mały.
Przestań.
Usta.
Otwórz.
Grzeczny chłopiec.
SŁUŻBY SANITARNE
BEZPIECZEŃSTWO BIOLOGICZNE
Czego ode mnie chcecie?
Till, prawda? O co chodzi?
Idź i nie gadaj.
Chodź.
- Gdzie jesteśmy? - Kantyna Trzeciej Klasy.
Główny agent Roche.
Podobno dawniej był pan śledczym.
Badamy zabójstwo.
Nie jesteście glinami?
Większość z nas pracowała w ochronie. Niektórzy...
- byli piłkarzami? - Środkowy.
Widocznie pan Wilford nie przewidział, że bogaci mogą się mordować.
Za to ty byłaś gliną.
W Detroit.
Przykro mi.
Podobno się tam porobiło.
- Jatka na komisariacie. - Jak wszędzie.
- Macie więcej? - Nie.
Znaleźliśmy ciało.
Jak się czujesz?
Spakowałem jego dobytek, żeby mu nie zwinęli.
Jego „dobytek”?
Znów się wspinamy, prawda?
Góry Kaskadowe.
Trudna trasa.
Wychodzi na to, że muszę się dostać na te praktyki.
Nie. Potrzebujemy cię tu. Jesteś naszym Milesem.
Nikt stamtąd nie wraca, mamo. Ktoś musi odnaleźć Laytona.
Nic mu nie będzie. Jeśli ktoś miałby wrócić, to on.
Niezły szajs tu macie.
Porąbali go na kawałki, żeby go lepiej ukryć.
Tak się domyślam.
Sean Oren Wise. Trzecia Klasa, sekcja rolnicza.
- Kto go znalazł? - Tunelowiec podczas konserwacji.
Jak prowadzicie dochodzenia?
Nie mamy laboratorium, ale pomagają nam naukowcy.
Co z jego... fiutem?
Mróz przerwał ci karierę. Zaliczyłaś pierwszy rok?
Marzyłam o wydziale zabójstw.
No to zostałaś agentką. Radź sobie sama.
- Odprowadźcie mnie... - Czekaj.
To twoja szansa, koleś.
Skorzystaj.
- Po co chcesz wracać? - Żeby nie uznali mnie za zdrajcę.
Poderżną ci gardło.
Radźcie sobie sami.
Zadam ci zagadkę.
Co wspólnego mają gliniarze i futboliści?
Chyba piłkarze.
- Nic. - Pudło.
Zastanów się, detektywie. Dochodzeniówka i noga.
Co ich łączy?
Twardy, solidny but.
Dobra. Osweiller, dość tego.
Karny!
Co jest, do cholery?
- Pyskował. - Przepraszamy.
Odmawia współpracy i pomocy w śledztwie.
I tak go przekonujecie?
Twój partner jest niezrównoważony.
Wyjdźcie stąd. Natychmiast.
Wracacie na wartę na Ogonie. Podwójna zmiana.
Tak jest.
Dobra, wrzodzie na tyłku.
To Melanie z Gościnności.
Przepraszam w imieniu Wilford Industries.
Głos z głośnika.
Zgadza się. Pełnię tu kilka funkcji.
Mój wydział dba o przyjazne stosunki.
Detektywie...
przyszłam, by osobiście przekazać,
że pan Wilford pragnie szybkiego rozwiązania sprawy.
W ramach śledztwa ma pan dostęp do wszystkiego.
O kurde.
Dwa lata temu mieliśmy podobną ofiarę. Mężczyzna, usunięte genitalia.
Uwięziliśmy za to kogoś w Szufladach.
Albo ktoś go naśladuje...
albo pan Wilford uwięził niewinną osobę.
Żądam przydziałów i przeniesienia moich ludzi do Trzeciej Klasy.
Nie masz prawa niczego żądać.
Pasażerowie mieli bilety,
załoga przydzielone zadania.
- Wy wdarliście się tu jak szczury. - Główny agencie. Proszę!
Proszę zdjąć mu kajdanki.
Proszę.
Pewnie trudno to panu zrozumieć. Sprawa jest prosta.
Jest pan jedynym detektywem w pociągu.
Pan Wilford prosi o przysługę.
Panie doktorze.
To Szuflady, detektywie Layton.
A to Nikki Genêt, skazana za zabójstwo.
Jest niewinna, prawda?
Po czym pan poznał?
Po jej wyglądzie.
Opiekuję się nią.
Nikogo dotąd nie wybudzono po tak długim czasie.
Ponad dwa lata.
To jedyny świadek pierwszego morderstwa.
Chce pan sprawiedliwości? Proszę dowieść jej niewinności.
Jeśli znajdzie pan mordercę,
mianujemy pana detektywem i przeniesiemy do Trzeciej Klasy.
Trochę to trwa, zanim się wybudzą. Potrzebuję notariusza...
Proszę to zrobić.
Dobrze.
Na nic nie przystałem.
Zostawię pana w rękach Roche'a.
Zaprowadzi pana do podejrzanych.
Współlokatorzy Wise'a zgłosili jego zaginięcie na dobę, zanim go znaleziono.
Witaj w Łańcuchach.
- „Łańcuchach”? - Tak. Nowa moda.
Młodzi ludzie. Mieszkają i rżną się grupowo.
Łańcuchy.
Posklecali to wszystko z kawałków metalu.
Banda dziwolągów.
Moja żona też obsypuje ich epitetami, ale tobie pewnie się spodobają.
Znajomi Seana Wise'a już na ciebie czekają.
Jedną z nich już znasz.
Zupa pomidorowa i smażony ser.
Cześć, Andre.
Hej, Zarah.
Zabierz ich stąd. Zacznę od niej.
Będzie dobrze. Nie zrobiliśmy nic złego.
Co słychać? Jestem jej mężem z Ogona.
- Wiemy. - To moi partnerzy. Tino i Lee.
Nie martw się.
W porządku. Wszystko gra.
Wyprowadź tych dwóch. Zacznę od niej.
To nie schadzka małżeńska.
Pokój jest wasz, detektywie.
Masz robić to, czego oczekuje pan Wilford.
Dobra. Chodź, Tino.
Udowodnij, że jest niewinna.
Minęło pięć lat.
Daj nam chwilę albo nic więcej nie zrobię.
Cóż.
- Powiedziałaś im o mnie? - Zginął ktoś, kogo kocham.
Nie znam nikogo innego, kto mógłby pomóc.
Tu jest jak w Ogonie. Żadnego procesu, tylko kara.
Obarczą winą kogoś z nas.
Możliwe, że nie dadzą mi wrócić.
To dobrze. Wyrwałeś się. Nie tego chciałeś, by wspomóc rebelię?
Nie opuściłem ich z własnej woli, jak ty.
Porzuciłaś nas, by pracować w Nocnym Wagonie?
- To twoja wina. - Zarah...
W czerwcu było poniżej 40 stopni i temperatura malała.
Tak, pamiętam. Chciałaś umrzeć.
Mówiłeś: „Nie poddawaj się”. Mogłeś załatwić nam wstęp.
Jakbyśmy mieli szansę na miejscówki wśród miliarderów.
Czemu byłam taka głupia? Mogłam pójść z mamą.
Mogliśmy być z twoim bratem i umrzeć razem
jak ludzie, których podziwialiśmy.
Tymczasem kazałeś mi żyć. Po co?
By przeżyć piekło w Ogonie?
Nie waż się krytykować moich wyborów.
Wiesz, jak ciężko znaleźć tu miłość.
Chyba nie aż tak ciężko.
Gdy odeszłam, pewnie spiknąłeś się z Josie.
Nieprawda.
Po prostu próbowaliśmy przetrwać.
Gdy przyszli po niego, kazał nam czekać.
Ty też się zawahałeś.
Przyszło dwa razy tyle trepów.
Sądzimy, że o tym wiedział.
Nieprawda. Widziałeś, jak się opierał.
Tak czy siak, nie ma go tu,
zatem zmiana układu.
Znajdź sobie...
nowe miejsce.
Jasne?
Tak, wszystko jasne, Pike.
To dobrze.
Cieszę się.
Co teraz?
Ale rośliny nie zawsze rosły tutaj.
Zanim wszystko zamarzło, rosły w ziemi.
Tak, to prawda.
Dlatego musimy uczyć się o nasionach i roślinach,
byśmy kiedyś mogli uprawiać je na Ziemi.
No dobrze, idźcie dalej. Patrzcie pod nogi.
Tyle tu tego...
a nie możecie się tym dzielić.
Mamy 130 takich wagonów.
I faktycznie nie możemy.
Tu jesteście.
Stanęłaś na głowie, co?
Posłużyłaś się moją byłą.
Gość z Ogona zrobi wszystko za talerz jedzenia.
Wnioski po rozmowie z podejrzanymi?
Zarah nie zabiła Seana Wise'a. Tyle ci powiem.
Wiem, że nie mówisz mi wszystkiego.
Zbyt gorliwie zabiegasz o moją pomoc.
Oczywiście.
Wszystko w tym pociągu jest od siebie współzależne.
Morderstwo może naruszyć ekosystem.
Skomplikowana sprawa.
Może cię zainteresować.
Jest zainteresowany. Połyka wszystko wzrokiem.
Więc zgódź się i zostań tu.
Możesz wrócić do Zarah. Macie szansę.
Potrzebujecie mnie, by zachować porządek w świecie pana Wilforda.
Chcecie wcinać swoje cholerne truskawki,
spełnijcie moje żądania.
Dostęp do Trzeciej Klasy i prawo do reprodukcji w Ogonie.
To coś nowego. Chcecie się tam rozmnażać?
Wydaje ci się, że to obfitość.
Ale tak nie jest.
To 12. plon w 14-płodowym cyklu.
Ten owoc zawiera pięć lub sześć kalorii.
Węglowodany, błonnik, witamina C.
Te wartości usprawiedliwiają jego obecność.
Truskawki są podatne na pleśń i pasożyty.
Tak samo jak my. Ty, ja, reszta pasażerów.
Dlatego nie pozwalamy im się rozmnażać.
Wszystko podlega zaplanowanej równowadze.
Prawda jest taka...
że potrzebujesz truskawek Wilforda...
bardziej niż on ciebie.
Niech żyje nam Stary Ivan
Niech żyje nam
Osiemdziesiąt cztery lata!
Najstarszy człowiek na świecie.
Czego sobie życzysz?
Życzyłbym sobie tylko jednego luksusu.
Czyli?
Prywatności.
Chciałbym spędzić godzinę sam, słuchając utworu Rachmaninowa.
Światełko?
- Wiesz, który mam na myśli. - Dokładnie.
Słyszeliście. Wynocha.
Wszystkiego najlepszego.
Bateria niech się ładuje.
Jest prawie wyczerpana.
Dzięki, Światełko.
SŁABA BATERIA
O Boże.
Co się dzieje?
- Proszę, nie. - Nie.
Co złowiłaś?
Szefowi przyda się coś dobrego na kolację.
A tobie kieliszek.
Za co pijemy?
Może za coś, co wywołało ten uśmiech?
Czy za kogoś?
To widać?
Promieniejesz.
Ale muszę ci coś powiedzieć.
Muszę wypuścić Nikki Genêt.
Uwięziliśmy niewinną osobę. Nie mam wyboru.
Jak zareaguje?
Była tam dwa lata. Pewnie niezbyt dobrze.
Możesz mieć na nią oko? Współpracować z Klimptem?
Dowiedz się jak najwięcej.
A jeśli pojawią się niewygodne pytania?
Zajmę się tym. Gdy znajdziemy zabójcę,
wrócimy do tego, co zaczęłyśmy.
Zatem wypijmy za twojego detektywa. Oby wziął tę sprawę.
Weźmie.
Mogliśmy ich wyrżnąć, zanim zabrali Laytona.
- A teraz Ivan? - Racja.
Trzymajmy się planu.
Dokończmy, co zaczęliśmy.
Toporami i włóczniami.
Jak zawsze.
Za Starego Ivana! Walczmy!
- Za Starego Ivana! - Dobrze.
Mam pomysł, jak namówić ich, by otworzyli drzwi.
- Jak? - Powiesił się.
Kolejny? Następna zmiana się tym zajmie.
Protokół sanitarny. Musimy usunąć ciało.
Mój Boże.
Górski klimat daje się wszystkim we znaki.
Cierpliwości, Ruth.
Dobry wieczór.
Zawiadamiamy, że w ciągu doby pogorszą się warunki na torach.
Zachowajcie czujność i ostrożność.
- Pan Wilford... - Włócznie.
...i pracownicy Wilford Industries...
życzą dobrej nocy.
No dobrze.
Rampa.
Trzymajcie mocno.
Gotowi?
Tylko tego nam brakowało. Kolejnego trupa.
- Zdjęliście z niego ubrania? - Sí.
- Nie. - Daj im chwilę.
- Co? Pozwolisz im? - Daj im chwilę.
Odsuńcie się od ciała.
- Odsuńcie się. - Jazda. Cofnąć się.
- Ruchy! - Cofnąć się.
Teraz!
Naprzód!
Pomóż!
Odsyłasz mnie na Ogon?
Nie. Idziesz do mojej kwatery. Ja wracam do żony.
Muszę tam wrócić. To wszystko, co mam.
Drzwi!
Ruchy.
Ale rozróba.
- Co on tu robi? - Co się stało?
- Wzięli Till jako zakładniczkę. - Mamy swojego.
Komendancie! Proszę go puścić.
- W Ogonie wybuchł bunt. - Pan Wilford o tym wie.
Znam ich.
- Mogę pomóc. - Tego już za wiele...
Proszę. Wysłuchają mnie.
- Draniu, wiem, kim jesteś. - Ja ciebie też pamiętam.
Trzy minuty. Potem wszystkich was wybijemy.
Ogonowcy! Kto tam jest? Tu Layton.
Tchórz z ciebie.
Pike?
Nie chcemy cię tu.
- Wchodzę. - Nie radzę!
Kto jest z tobą?
Hej, chłopcy.
Co jest?
- Skąd się tu wziąłeś? - Byłem na przodzie.
Chcą, bym wyśledził mordercę. Uwierzycie?
Nawzajem się tam wybijają.
Chrzanisz.
Zdrajca!
Jest tylko jedno rozwiązanie.
Tak. Wtargną tu i zrobią jatkę.
- Dwie minuty. - Ja pierdzielę...
- Zamknij się, Z! - Mam rodzinę.
Mam tu żonę i dziecko.
Stary Ivan się zabił.
Co?
Powiesił się na kablu.
Od tego się to zaczęło.
Pike, cokolwiek między nami zaszło, jesteśmy braćmi.
Wiem, jak nas z tego wyciągnąć.
Już dobrze.
Tak jest. W porządku.
- Przykro mi. - Co jest?
- Czekajcie. - Co ty wyprawiasz?
Poddacie się i pójdziecie do Szuflad.
Nie ma mowy.
Jakbyście poszli spać.
- Pójdziecie spać. - Na jak długo?
To cholerna trumna!
Posłuchajcie. O ile się orientuję, przeszedłem dziś 130 wagonów.
Widziałem rzeczy, o jakich nam się nie śniło.
Mogę zdobyć harmonogramy, szczegóły na temat zabezpieczeń.
Stary Ivan marzył o tym.
Spójrz, ile tu krwi.
Przedarliśmy się przez jeden wagon.
Poddaję się.
Jeden Ogon.
Czekaj na nas na przedzie.
Nadejdzie dzień, gdy przejmiemy lokomotywę.
Zamknąć tych troje w szufladach.
To nie wystarczy.
Pan Wilford żąda natychmiastowego wymierzenia kary.
Żądam sześciu głów.
- Czyli sześciu męczenników. - I tak w kółko.
Zrobię to.
Znajdę mordercę.
Przywrócę porządek.
Okażcie litość Ogonowi.
Pan Wilford będzie chciał zniechęcić innych.
Ale dość ofiar.
Rano Ruth dokona amputacji ręki.
Widowisko. To zrobi wrażenie.
Znalazł się pan w trudnym położeniu.
LOKOMOTYWA
STRATEGIA
To mój fotel.
Wybacz, szefowo. Wszystko w porządku. Przyniosłem raport.
Natrudziłaś się dziś, dbając o przyszłość ludzkości?
Wolę nie zaczynać.
Bosko.
Nie robi już roladek z wędzonego łososia i awokado?
Skończyło się nam awokado?
Skończyło się drewno do wędzenia łososia.
Kijowo.
Nie mamy już drewna.
Jutro zapowiada się wyboista jazda.
Nie znoszę tego odcinka.
Dzięki, Ben.
Przekazuję stery, panie Wilford.
Przejmuję stery.
Napisy: Ewa Nowicka